Higjiena në sallone

Higjiena e një salloni nuk lexohet me sy laboratori, lexohet me vëmendje të thjeshtë. Nuk ke nevojë të dish emrat e dezinfektuesve as të kontrollosh certifikata. Duhet vetëm të shohësh disa gjëra që një vend i pastër i bën vetvetiu dhe një vend i shkujdesur nuk arrin t’i fshehë. Ky udhëzues të mëson çfarë të shohësh kur ulesh në karrige, çfarë është normale, çfarë është shenjë e mirë dhe çfarë është vijë e kuqe që të bën të ngrihesh dhe të dalësh. E gjitha e menduar për klientin e zakonshëm në Prishtinë, jo për një inspektor.

Një gjë përpara se të fillojmë: pluhuri i rastit nuk është problemi. Një sallon i ngarkuar në një pasdite të shtunë do të ketë ndonjë tufë flokësh në dysheme dhe një stacion që pret radhën për t’u fshirë. Kjo është jetë normale pune. Problemi është modeli i vazhdueshëm, kur mospastërtia nuk është përjashtim i një dite të mbushur, por gjendja e përhershme që askush në sallon nuk e vë më re. Dallimin mes këtyre dyjave e mëson shpejt, dhe pikërisht atë do të ta tregojmë.

Veglat: ajo që prek flokët dhe lëkurën

Veglat janë vendi ku higjiena shihet më qartë, sepse ato kalojnë nga një kokë te tjetra gjithë ditën. Krehrat dhe furçat duhet të jenë të lara, jo të mbushura me flokë të klientëve të mëparshëm. Në një sallon që punon mirë, ka një enë me dezinfektues ku qëndrojnë krehrat mes përdorimeve, ose të paktën një raund larjeje që e sheh të ndodhë. Krehri që të vjen ende me tufa të vogla flokësh të huaja ngjitur nuk është fundi i botës, por të thotë diçka për ritmin e vendit.

Gërshërët dhe makina e qethjes janë kapitull më vete. Këto prekin lëkurën e kokës dhe qafën, prandaj duhet të fshihen me dezinfektues mes klientëve. Kokat e makinës së qethjes duhet të pastrohen nga flokët dhe të spërkaten. Nuk pritet që t’i shohësh të futen në sterilizator para syve të tu në çdo qethje të thjeshtë, por një prekje dezinfektuesi mes klientëve po. Nëse frizeri e merr makinën direkt nga qafa e klientit para teje dhe ta vë ty pa asnjë ndalim ndërmjet, kjo është shenja që ritmi i higjienës ka rënë.

Për shërbimet ku prekja e lëkurës është më e drejtpërdrejtë, si rregullimi i vijës së qethjes ose puna rreth veshëve, majat njëpërdorimëshe janë standardi i mirë. Gjilpërat, tehet e brisqeve dhe çdo gjë që mund të lëndojë lëkurën duhet të jenë të reja për secilin, të hapura para syve të tu nga paketimi. Kjo është një nga shenjat më qetësuese që mund të shohësh: paketa e vogël që çelet pikërisht kur ulesh ti, jo një teh që del nga një sirtar i përbashkët.

Rregulli më i thjeshtë për t’u mbajtur mend është ky. Nëse një vegël ka prekur gjak ose lëng lëkure, ajo ose hidhet ose sterilizohet me makinë, jo thjesht fshihet. Nuk ke pse ta dish teknikën. Duhet vetëm ta vësh re nëse dikush e merr atë vegël dhe e përdor prapë sikur asgjë të mos kishte ndodhur. Ajo është vija e kuqe.

Peshqirët, mantelet dhe çfarë të mbulon

Peshqiri dhe manteli janë gjëja e parë që të prek trupin kur ulesh, dhe janë provë e shpejtë e mendësisë së vendit. Në një sallon që kujdeset, ti merr peshqir të freskët dhe një mantel të pastër, dhe pasi mbaron shërbimi ato shkojnë menjëherë në koshin e larjes, jo prapa mbi një grumbull për t’u ripërdorur. Peshqirët e lagur pas larjes së flokëve nuk kthehen te klienti tjetër.

Shenja e keqe këtu është e dukshme: manteli që sapo e hoqën nga supet e klientit para teje të vishet ty pa asnjë ndërrim. Nëse e sheh këtë, kërko një të pastër. Nuk je i vështirë, je klient që di çfarë kërkon, dhe një sallon serioz nuk ofendohet, e plotëson menjëherë. Në qafë, shumë vende të mira vendosin një letër ose një shirit njëpërdorimësh mes lëkurës dhe mantelit pikërisht që kontakti të mos jetë i drejtpërdrejtë. Kjo nuk kërkohet gjithkund, por është një detaj që tregon vëmendje.

Numri i peshqirëve tregon shumë pa fjalë. Një sallon që ka vetëm pak peshqirë detyrohet t’i ripërdorë, kurse një sallon me stok të bollshëm dhe një makinë larëse që punon vazhdimisht nuk e ka atë presion. Nuk mund t’i numërosh, por e ndjen: peshqiri i freskët që të vjen i thatë dhe pa erë të huaj kundër peshqirit që ka njëfarë lagështie ose ere të mbetur.

Stacioni, dyshemeja dhe flokët mes klientëve

Stacioni i punës është pasqyra e ditës. Mes një klienti dhe tjetrit, sipërfaqja ku vendosen krehrat, gërshërët dhe produktet duhet të fshihet, dhe flokët e rëna në dysheme rreth karriges duhet të mblidhen para se të ulet klienti i ri. Nuk pritet dysheme si spital gjatë gjithë ditës. Pritet që para se të ulesh ti, hapësira rreth teje të jetë pastruar nga mbetjet e personit para teje.

Ky është një dallim i rëndësishëm. Një grumbull i vogël flokësh nën karrige gjatë një qethjeje është normal, ato janë flokët e tua duke rënë. Ajo që nuk është normale është të ulesh mbi një dysheme të mbuluar me flokë të disa klientëve të mëparshëm që askush nuk i ka fshirë prej orësh. E para është pjesë e punës. E dyta të thotë se rutina e pastrimit mes klientëve nuk ekziston.

Shiko edhe pasqyrat dhe raftet. Nuk kanë të bëjnë drejtpërdrejt me shëndetin, por një sallon që i mban ato të pastra zakonisht e mban të njëjtin standard edhe atje ku ka rëndësi vërtet. Rendi është zakon, dhe zakoni shtrihet. Vendi ku produktet janë të mbyllura, të pastra dhe të rregulluara ka më shumë gjasa ta ketë të njëjtin disiplinë te veglat.

Trajtimet e fytyrës dhe çdo shërbim që prek lëkurën

Kur kalon te trajtimet e fytyrës dhe çdo shërbim që punon direkt me lëkurën, shiriti ngrihet, sepse lëkura hapet dhe kontakti është më i thellë. Gjëja e parë: duart. Estetistja duhet t’i lajë duart para se të të prekë fytyrën, ose të vërë doreza të reja. Doreza që del nga një kuti dhe vishet para syve të tu është shenjë e mirë. Doreza që ajo e ka pasur veshur gjatë gjithë ditës ndërsa ka prekur telefon, dyer dhe gjëra të tjera nuk të mbron nga asgjë.

Nxjerrjet, pjesa ku pastrohen pikat e zeza dhe poret e bllokuara, kërkojnë kujdes të veçantë. Maja e mjetit të nxjerrjes që prek lëkurën duhet të jetë e pastër dhe idealisht njëpërdorimëshe ose e sterilizuar mes klientëve. Kjo është pika ku lëkura mund të hapet lehtë, prandaj një vegël e papastër këtu bart rrezik real. Nëse trajtimi përfshin gjilpëra, mikrogjilpëra ose çdo gjë që shpon lëkurën, ato duhet të jenë absolutisht të reja, të hapura para teje. Këtu nuk ka zonë gri.

Shtresa e shtratit ku shtrihesh është prova tjetër. Çarçafi ose letra mbi shtrat duhet të ndërrohet ose të spërkatet mes klientëve. Shumë vende përdorin një rul letre njëpërdorimëshe që tërhiqet i ri për secilin, dhe kjo është zgjidhja më e qartë që mund të shohësh. Nëse shtrihesh mbi një çarçaf që mban ende gjurmën e trupit para teje, kjo është shenjë që rutina mes klientëve mungon.

Higjiena e produkteve është pjesa që shpesh harrohet. Kremat dhe maskat duhet të merren nga ena me shpatull të pastër, jo me gishtat direkt në kavanoz. Kur estetistja fut gishtin në krem, e nxjerr, e vë në fytyrën tënde dhe pastaj e fut prapë të njëjtin gisht në kavanoz, ajo enë kremi bëhet e përbashkët në kuptimin e keq. Shpatulla njëpërdorimëshe ose dozimi nga një enë me pompë e zgjidh këtë tërësisht.

Vetullat, dyllosja dhe rregulli i vetëm që s’shkelet

Te vetullat dhe dyllosja ka një rregull që përmban gjithçka: nuk zhytet dy herë. Double-dipping do të thotë ta zhysësh shkopëzin e dyllit në enë, ta vësh në lëkurë, dhe pastaj ta zhysësh të njëjtin shkopëz përsëri në atë enë. Në atë çast, çdo gjë që ishte në lëkurën e klientit hyn në dyllin që do të përdoret te secili klient tjetër i asaj dite. Enë e ngrohtë, dyll, kontakt me lëkurë të shumë njerëzve: kjo është pikërisht mënyra si përhapen problemet.

Estetistja e kujdesshme punon në një nga dy mënyra. Ose merr një shkopëz të ri për çdo zhytje dhe e hedh të përdorurin, ose përdor sisteme ku maja nuk kthehet kurrë prapa në enën e përbashkët. Ti nuk ke pse ta dish teknikën me emër. Duhet vetëm ta shohësh nëse i njëjti shkopëz shkon poshtë e lart mes lëkurës dhe enës. Nëse po, kjo është një nga shenjat më të qarta se higjiena këtu nuk mbahet.

Për vetullat me pincë ose fill, pincat duhet të jenë të dezinfektuara mes klientëve, sepse ato prekin lëkurën dhe nganjëherë e ngacmojnë sa të dalë një pikë gjaku. E njëjta logjikë vlen: çdo gjë që mund të prekë gjak duhet të pastrohet vërtet mes personave, jo thjesht të fshihet me letër dhe të kalojë te tjetri.

Lavamani dhe uji

Vendi ku lahen flokët është pjesë e higjienës që shpesh nuk e vëmë re. Lavamani duhet të jetë i pastër, pa mbetje produkti të ngurtësuar rreth vrimës së kullimit dhe pa erë të mbyllur. Uji duhet të dalë i qartë dhe të rregullohet në temperaturë të rehatshme, jo aq i nxehtë sa të lëndojë lëkurën e kokës. Pjesa ku mbështet qafën duhet të fshihet mes klientëve, sepse ajo prek lëkurën direkt për disa minuta.

Nuk është pjesa më dramatike e higjienës, por një lavaman i mirëmbajtur të thotë të njëjtën gjë si stacioni i pastër: ky vend ka një rutinë dhe e ndjek. Vendet që i lënë detajet e vogla zakonisht i lënë edhe të mëdhatë.

Pse sallonet familjare priren t’i mbajnë standardet

Në një treg si Prishtina, ku shumica e klientëve vijnë me rekomandim gojë më gojë dhe pothuajse asnjë sallon nuk ka faqe interneti, reputacioni bën ose prish gjithçka. Një sallon familjar që punon me të njëjtën klientelë për vite ka çdo arsye ta mbajë higjienën në rregull, sepse një gabim i vetëm dëgjohet shpejt në lagje dhe kushton më shumë sesa fitohet nga çdo shkurtim rruge. Kur emri i familjes është i lidhur drejtpërdrejt me vendin, kujdesi për higjienën kthehet në mbrojtje të drejtpërdrejtë të reputacionit që familja ka ndërtuar.

B&B Elegance në lagjen Muharrem Fejza është një shembull i kësaj mendësie. Salloni drejtohet nga Besirja, që punon me flokë prej mbi njëzet vitesh, dhe Biondina, që merret me trajtimet e fytyrës. Kur nëna dhe vajza qëndrojnë prapa çdo klienti dhe klientët kthehen për vite, standardi mbahet vetvetiu, sepse ata janë njerëzit që do të takosh prapë javën tjetër te dera e njëjtë. Kjo nuk do të thotë se çdo sallon familjar është i përsosur dhe çdo sallon i madh është i shkujdesur. Do të thotë vetëm se struktura e një vendi të vogël me klientelë të qëndrueshme e shtyn kujdesin drejt së mirës.

Kjo nuk të liron nga vëzhgimi. Edhe në një vend të rekomanduar, sytë e tu janë prova më e mirë. Rekomandimi të çon te dera, por çfarë sheh brenda e vendos nëse kthehesh.

Listë e shkurtër për ta mbajtur në mend

Kur ulesh në një sallon, kontrollo shpejt këto:

• Krehrat dhe furçat janë të lara, jo plot flokë të huaja.
• Gërshërët dhe makina e qethjes fshihen me dezinfektues mes klientëve.
• Peshqiri dhe manteli janë të freskët për ty, dhe të përdorurit shkojnë në larje.
• Stacioni fshihet dhe flokët mblidhen para se të ulesh ti.
• Te trajtimet e fytyrës: duar të lara ose doreza të reja, maja nxjerrjeje të pastra, shtresë shtrati e ndërruar.
• Kremat merren me shpatull, jo me gishtat direkt në kavanoz.
• Te dyllosja: asnjë zhytje e dyfishtë e të njëjtit shkopëz.
• Gjilpërat, tehet dhe çdo gjë që shpon lëkurën hapen të reja para syve të tu.
• Lavamani është i pastër dhe uji rregullohet në temperaturë të rehatshme.

Vija e kuqe që të bën të ngrihesh menjëherë është vetëm një: një vegël që ka prekur gjak ose lëng lëkure dhe përdoret sërish pa u pastruar. Gjithçka tjetër është shkallë, por ajo është ndalesë.

Higjiena e mirë në sallon nuk është luks, është minimumi që meriton çdo klient që paguan. Ti nuk ke nevojë të bëhesh ekspert për ta kërkuar. Duhet vetëm të shohësh, të pyesësh kur diçka nuk të bind, dhe të mos ndihesh keq që kërkon një peshqir të pastër ose një shkopëz të ri. Vendi që të respekton do të përgjigjet me qetësi. Vendi që acarohet nga pyetja e thjeshtë sapo të tregoi gjithçka që të duhet të dish. Për të lidhur këtë me pjesën tjetër të zgjedhjes, shih edhe si të zgjedhësh frizerin dhe sallonet më të mira në Prishtinë.