Fenirimi i përditshëm

Fenirimi është hapi që shumica e grave në Prishtinë e bëjnë pa e menduar fare: dush, peshqir, fen, jashtë. Dhe pastaj vjen shqetësimi, zakonisht pasi dikush e ka thënë me siguri të plotë në ndonjë bisedë: fenirimi çdo ditë të djeg flokët. Pjesa e vërtetë e kësaj fjalie është se nxehtësia dëmton. Pjesa që askush nuk e shpjegon është se dëmtimi varet krejt nga si e përdorni fenin, jo nga sa herë e ndizni.

Kjo faqe e merr temën ashtu siç është. Nxehtësia e lartë e dëmton flokun, kjo nuk diskutohet. Por tharja në ajër nuk është automatikisht zgjidhja e sigurt që e mendoni, dhe një fenirim i bërë si duhet mbi flokë gjysmë të tharë është më i butë sesa tri orë me flokë qull të fërkuar nga peshqiri. Te B&B Elegance Besirja e thotë të njëjtën gjë klienteve që vijnë të frikësuara nga feni: problemi nuk është aparati, është dora.

Në vazhdim: si e dëmton konkretisht nxehtësia fijen e flokut, pse floku i lagur nuk është aq i pafajshëm sa duket, gjashtë rregullat praktike që e kthejnë fenirimin në një veprim të sigurt, sa shpesh është vërtet shumë shpesh, dhe shenjat që tregojnë se dëmi tashmë ka ndodhur.

Si e dëmton nxehtësia flokun, konkretisht

Fija e flokut ka një shtresë të jashtme mbrojtëse që quhet kutikulë. Janë luspa të vogla, të vendosura njëra mbi tjetrën si tjegullat e një çatie. Kur kutikula është e sheshtë dhe e mbyllur, floku reflekton dritën, ndihet i lëmuar dhe nuk elektrizohet. Kur ajo ngrihet, çahet ose thyhet, floku bëhet i ashpër, i mat dhe fillon të prishet nga brenda, sepse pjesa e brendshme mbetet pa mbrojtje.

Nxehtësia e prish kutikulën në dy mënyra. E para dhe më e zakonshmja është uji. Brenda fijes mbetet gjithmonë njëfarë lagështie, edhe kur floku ju duket i thatë nga jashtë. Kur mbi të bie ajër shumë i nxehtë, ajo lagështi nxehet shpejt dhe kërkon të dalë. Sa më i shpejtë të jetë ky proces, aq më e dhunshme është dalja: avulli shtyn nga brenda, luspat e kutikulës ngrihen dhe çahen, dhe në raste ekstreme mbi fije formohen zgavra të vogla. Kjo është arsyeja pse pikërisht fenirimi i flokëve të lagur qull, në maksimum, është skenari më i keq nga të gjithë. Aty ka më shumë ujë për të vluar dhe më shumë nxehtësi për ta vluar.

E dyta ndodh vetëm në temperatura shumë të larta, kryesisht me presë dhe me piastra të lëna gjatë në një vend. Keratina, proteina nga e cila është ndërtuar floku, ka një pikë ku struktura e saj e brendshme ndryshon në mënyrë të pakthyeshme. Kur e kaloni atë prag, floku nuk ka më si të riparohet vetë; ai nuk kthehet me maskë, me vaj dhe as me trajtim salloni. Aty e vetmja gjë që funksionon janë gërshërët. E kemi shpjeguar gjerësisht te faqja për flokët e dëmtuar, dhe parimi mbetet i njëjti: kutikula e ngritur riparohet pjesërisht, keratina e deformuar jo.

Vini re çfarë kanë të përbashkët të dyja mekanizmat: shumë nxehtësi, e përqendruar në një pikë, për një kohë të gjatë. Asnjëra prej tyre nuk aktivizohet nga ajri i vakët që lëviz vazhdimisht mbi një kokë të gjysmëtharë. Ky është i gjithë sekreti i fenirimit të sigurt.

A është tharja në ajër vërtet më e butë

Kjo është pjesa që pothuajse askush nuk e thotë, prandaj po e themi qartë: tharja në ajër nuk është automatikisht më e butë se fenirimi. Ka kushtet e veta dhe koston e vet.

Floku, kur laget, thith ujë dhe fryhet. Fija zgjerohet, luspat e kutikulës detyrohen të ngrihen paksa, dhe ajo mbetet në atë gjendje sa kohë të jetë e lagur. Një flok i fryrë është një flok i cenueshëm: zgjatet më lehtë, thyhet më lehtë dhe gërvishtet më lehtë. Nëse dilni nga dushi dhe rrini tri orë me flokë qull, ju po e mbani flokun në gjendjen e tij më të dobët për tri orë me radhë. Shtoni pastaj atë që bëni në ato tri orë pa e vënë re: e fërkoni me peshqir, e mblidhni në kërcell, e krihni ndërsa është i lagur, mbështeteni në jastëk. Çdo lëvizje mekanike mbi një kutikulë të ngritur lë gjurmë.

Kjo nuk do të thotë se tharja në ajër është e keqe. Do të thotë se krahasimi i drejtë nuk është “fen kundër ajër”, por “fen i keq kundër fen i mirë” dhe “ajër i shpejtë kundër ajër i zvarritur”. Flokët e hollë që thahen vetë për njëzet minuta dhe nuk preken fare gjatë asaj kohe janë krejt në rregull pa fen. Flokët e trashë dhe të dendur, që duan tri orë e gjysmë për t’u tharë dhe që në atë kohë mblidhen, fërkohen dhe fshihen nën shall, marrin më shumë dëm sesa nga një fenirim i qetë në nxehtësi mesatare.

Zgjidhja praktike që funksionon për shumicën: kombinimi. Lëreni flokun të thahet vetë deri afërsisht 70 deri 80 për qind, pa e prekur, pa e krehur, pa e fërkuar. Pastaj hyni me fen për pjesën e mbetur. Në atë pikë ka mbetur pak ujë për të vluar, floku ka dalë nga gjendja e fryrjes maksimale, dhe feni bën vetëm punën e mbarimit dhe të formës. Ky është kompromisi më i mirë mes shëndetit dhe kohës, dhe është ajo që bëjnë vetë frizeret për flokët e tyre.

Gjashtë rregullat e një fenirimi që nuk dëmton

1. Mbrojtja termike, gjithmonë. Sprej ose krem mbi flokë të lagur, i shpërndarë me duar nga mesi te majat, ku dëmi është më i madh. Nuk është mburojë absolute, por e shpërndan nxehtësinë më njëtrajtshëm dhe e ngadalëson ngritjen e kutikulës. Pa të, çdo rregull tjetër punon me hendikep.
2. Filloni në 70 deri 80 për qind të tharë. Peshqir i shtypur, jo i fërkuar, pastaj pak minuta pritje ose një fenirim paraprak në ajër të vakët dhe në distancë. Vetëm pastaj fillon puna e vërtetë.
3. Nxehtësi mesatare, jo maksimale. Maksimumi ka kuptim vetëm te flokët shumë të trashë e të shëndetshëm, dhe as aty për më shumë se pak sekonda mbi një zonë. Për flokë të hollë, të ngjyrosur ose të dekoloruar, mesatare deri e ulët.
4. Feni 15 deri 20 cm larg dhe gjithmonë në lëvizje. Feni nuk qëndron kurrë në një pikë. E mban distancën, e lëviz vazhdimisht dhe e drejton grykën nga rrënja te maja, jo kundër saj. Ajri që shkon në drejtimin e kutikulës e mbyll atë; ajri kundër saj e ngre.
5. Mbyllja me ajër të ftohtë. Butoni i ftohtë nuk është dekorativ. Pasi zona është tharë, dy ose tri sekonda ajër i ftohtë e ftohin fijen dhe e fiksojnë formën me kutikulën e mbyllur. Kjo është arsyeja pse fenirimi i sallonit shkëlqen ndryshe.
6. Asnjë zonë nuk fenohet dy herë. Nëse i ktheheni tri herë të njëjtës tufë sepse nuk po del si e doni, problemi është teknika ose furça, jo koha. Kaloni më tej dhe rregullojeni në fund me pak ajër të ftohtë.

Pse furça e rrumbullakët plus nxehtësia rëndon më shumë se feni vetë

Feni i mbajtur në distancë, në lëvizje, mbi flokë gjysmë të tharë, është relativisht i butë. Ajo që e rrit dëmin ndjeshëm është kombinimi i nxehtësisë me tërheqjen mekanike, pra fenirimi me furçë të rrumbullakët për të drejtuar ose për të ngritur rrënjët.

Kur mbështillni një tufë rreth furçës dhe e tërhiqni nga rrënja te maja duke e goditur me ajër të nxehtë, ju po e ngrohni dhe po e zgjatni fijen njëkohësisht. Floku i ngrohtë është më elastik dhe shtrihet më lehtë, prandaj teknika funksionon aq mirë. Por po ashtu ai thyhet më lehtë kur tensioni është i tepërt. Shumica e thyerjeve që shohim në mes të gjatësisë vijnë pikërisht nga këtu: furçë e ngushtë, tension i fortë, ajër shumë i nxehtë, dhe një tufë shumë e trashë që kërkon disa kalime.

Rregullat që e zbusin këtë janë të thjeshta. Ndajeni flokun në tufa më të vogla, sepse një tufë e hollë tharet me një kalim dhe nuk kërkon këmbëngulje. Mos e mbani furçën në një vend duke e goditur me ajër; lëvizeni bashkë me fenin. Tërhiqeni me tension të mjaftueshëm për formë, jo aq sa fija të kërcasë. Dhe në ditët kur nuk keni nevojë për drejtim të plotë, hiqeni furçën fare nga loja: një fenirim me gishta, në ajër të vakët, thjesht për të tharë, nuk i bën asgjë flokut. Dallimi mes një fenirimi të thjeshtë dhe një pune stilimi e kemi zbërthyer edhe te fenirimi dhe frizurat.

Sa shpesh është vërtet shumë shpesh

Nuk ka një numër të vetëm që vlen për të gjitha kokat, dhe kush ju jep një të tillë po shpik. Ajo që vendos nuk është frekuenca në vetvete, por tri gjëra bashkë: gjendja e flokut tuaj, temperatura që përdorni dhe sa mekanike është puna.

Floku i shëndetshëm dhe i pangjyrosur duron shumë. Një vajzë me flokë natyralë, të trashë, që i then në 70 për qind, përdor mbrojtje termike dhe fen në nxehtësi mesatare, mund ta bëjë këtë çdo ditë për vite me radhë pa u dukur asnjë problem. Kjo nuk është teori; janë vetë klientet që i shohim.

Rasti i vërtetë i rrezikut është tjetër: flokë të dekoloruar ose të ngjyrosur fort, të fenuar çdo ditë në maksimum, me furçë të rrumbullakët dhe pa mbrojtje termike, të cilëve u shtohet edhe piastra sa herë që fenirimi nuk del si duhet. Aty dëmi grumbullohet shpejt, sepse kutikula është hapur tashmë një herë nga procesi kimik dhe nuk mbyllet më kurrë plotësisht. Për këta flokë, një ditë në javë krejt pa nxehtësi dhe një fenirim në temperaturë të ulët janë ndryshimi mes flokëve që rriten dhe flokëve që qëndrojnë gjithnjë në të njëjtën gjatësi sepse thyhen po aq sa rriten.

Një orientim i sinqertë: nëse flokët tuaj janë të shëndetshëm dhe fenirimi bëhet sipas gjashtë rregullave më sipër, çdo ditë nuk është problem. Nëse janë të ngjyrosur ose të dekoloruar, mbani dy deri tri ditë në javë me nxehtësi dhe lërini ditët e tjera për tharje gjysmë natyrale. Dhe nëse tashmë keni thyerje në mes të gjatësisë, ndaloni nxehtësinë e lartë plotësisht për një muaj dhe shkoni te frizerja për të hequr majat e përthyera, sepse maja e çarë vazhdon të çahet lart nëse nuk pritet.

Shenjat që flokët tuaj tashmë kanë marrë dëm

Dëmtimi nga nxehtësia nuk vjen brenda natës. Ai grumbullohet dhe njoftohet me shenja të qarta, të cilat shumica i ngatërron me “flokë të thatë” dhe përpiqet t’i mbulojë me balsam.

Shenja e parë është elektrizimi që nuk qetësohet. Kur kutikula është e ngritur, floku nuk e mban lagështinë dhe nuk rri i sheshtë. Nëse edhe pas balsamit dhe serumit flokët fryhen dhe dalin fije jashtë, kutikula ka humbur.

Shenja e dytë janë majat që çahen në dy ose në tri fije. Kjo është kutikula e konsumuar deri në fund, ku bërthama e brendshme e flokut ka mbetur e zhveshur dhe fija hapet si litar i shprishur.

Shenja e tretë është prekja. Floku i shëndetshëm rrëshqet mes gishtave. Floku i djegur nga nxehtësia ndihet i ashpër, kërcet dhe kap nyje sapo e krihni.

Shenja e katërt është më e keqja: thyerja në mes të gjatësisë. Kur shihni fije të shkurtra që dalin nga çdo anë e kokës dhe flokët nuk zgjaten kurrë përtej një pike të caktuar, floku po thyhet aq shpejt sa rritet. Aty nuk ndihmon asnjë maskë; ndihmojnë vetëm pushimi nga nxehtësia dhe gërshërët.

Shenja e pestë vlen për të ngjyrosurat: ngjyra që zbehet ose kthehet në nuancë të palarë brenda dy javësh. Kutikula e hapur nuk e mban pigmentin brenda. Nëse ngjyra ju ikën shumë më shpejt se te shoqet, shikoni fenin para se të fajësoni ngjyrën.

Pse fenirimi në sallon dëmton më pak sesa ai në shtëpi

Kjo tingëllon si reklamë, prandaj po e shpjegojmë me arsye teknike, jo me komplimente.

E para, feni. Sallonet punojnë me fenë profesionalë me motor më të fuqishëm dhe rrjedhë ajri shumë më të madhe. Kjo do të thotë se floku thahet nga fuqia e ajrit, jo nga temperatura, dhe koha e ekspozimit ndaj nxehtësisë bie ndjeshëm. Feni i lirë i shtëpisë e kompenson ajrin e dobët me nxehtësi, dhe pikërisht ai kombinim djeg.

E dyta, dora. Frizerja e ndan flokun në tufa të njëtrajtshme, e mban grykën në distancë të qëndrueshme, e lëviz vazhdimisht dhe nuk i kthehet dy herë të njëjtës zonë. Ju në shtëpi, para pasqyrës, me një dorë të zënë nga furça dhe kokën e kthyer anash, e mbani fenin shumë më afër nga pamundësia, jo nga zgjedhja.

E treta, gryka dhe ajri i ftohtë. Gryka e ngushtë e drejton ajrin poshtë, në drejtim të kutikulës, dhe e mbyll atë. Shumica e njerëzve në shtëpi e kanë humbur grykën vite më parë dhe fenojnë me ajër të shpërndarë në të gjitha drejtimet, që e ngre kutikulën dhe e fryn flokun, e pastaj shtojnë nxehtësi për ta rregulluar. Ajri i ftohtë në fund thjesht harrohet.

E katërta, larja. Një larje e bërë mirë, me shampon të përshtatur dhe me balsam nga mesi te majat, e lë flokun më të rrëshqitshëm dhe më të lehtë për t’u fenuar. Sa më pak nyje, aq më pak tension dhe aq më pak kalime me fen.

Prandaj një fenirim salloni një ose dy herë në javë, në vend të katër fenirimeve të nxituara në shtëpi, shpesh është zgjedhja më e mirë edhe për shëndetin e flokut, jo vetëm për pamjen. Çmimet i gjeni të plota te faqja e çmimeve, dhe dallimin mes një fenirimi dhe një frizure të plotë e kemi krahasuar te fenirim apo frizurë.

Verdikti i sinqertë

Fenirimi i përditshëm nuk është mëkat. Fenirimi i gabuar çdo ditë është.

Nëse i thani flokët në maksimum sapo dilni nga dushi, e mbani grykën ngjitur me kokën, e mbani fenin në një pikë derisa ajo tufë të thahet dhe kaloni tri herë mbi të njëjtën zonë me furçën e rrumbullakët, atëherë po, po ua shkurtoni jetën flokëve, dhe brenda disa muajsh do ta shihni në maja dhe në mes të gjatësisë. Nëse i lini të thahen vetë deri në 70 deri 80 për qind, vendosni mbrojtje termike, punoni me nxehtësi mesatare, e mbani fenin 15 deri 20 cm larg dhe në lëvizje, dhe e mbyllni me ajër të ftohtë, atëherë feni është një vegël si çdo tjetër dhe flokët tuaj do ta durojnë pa u ankuar për vite me radhë.

Pyetja e duhur nuk është “a duhet ta ndal fenin”, por “a po e përdor si duhet”.

Fenirimi te B&B Elegance në Prishtinë

Te B&B Elegance, në rrugën Jakov Xoxa afër Muharrem Fejzës, në zonën e Bregut të Diellit dhe vetëm pak minuta në këmbë nga Rruga B, fenirimin e bën Besirja, nëna, me më shumë se njëzet vjet përvojë me flokë. Ajo është dora që punon flokun, ndërsa e bija, Biondina, mbulon trajtimet e fytyrës; salloni është familjar dhe i vogël, dhe kjo ndarje e punës është arsyeja pse secila anë bëhet nga dikush që e njeh vërtet mirë.

Fenirimi i drejtë kushton nga 10 € dhe fenirimi natyral, ai me volum dhe lëvizje të butë, kushton nga 15 €. Të dyja përfshijnë larjen. Nëse flokët tuaj janë të ngjyrosur, të dekoloruar ose tashmë të lodhur nga nxehtësia, thuajeni që në termin; Besirja e ul temperaturën, punon me tufa më të vogla dhe e mbyll me ajër të ftohtë.

Orari është e hëna deri e shtuna, 9:00 deri 17:00, e diela pushim. Terminin e caktoni me WhatsApp ose Viber në +383 44 397 749 ose +383 49 326 303.